Umowy wieloletnie wymagają zawiadomienia Prezesa UZP

Marek Okniński
21.08.2020 08:30
A A A
Umowy wieloletnie - ustawa PZP

Umowy wieloletnie - ustawa PZP (fot.Shutterstock)

W przypadku gdy umowa, której przedmiotem są świadczenia okresowe lub ciągłe, zostaje zawarta na okres dłuższy niż 4 lata, zamawiający zobowiązany jest zawiadomić Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych o zamiarze zawarcia takiej umowy podając uzasadnienie faktyczne i prawne[2].

Ustawa Prawo zamówień publicznych, co do zasady nakłada obowiązek zawierania umów na czas oznaczony[1]. W przypadku gdy umowa, której przedmiotem są świadczenia okresowe lub ciągłe, zostaje zawarta na okres dłuższy niż 4 lata, zamawiający zobowiązany jest zawiadomić Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych o zamiarze zawarcia takiej umowy podając uzasadnienie faktyczne i prawne[2].

Powyższy obowiązek dotyczy umów (lub aneksów zwiększających wartość umowy) w których wynagrodzenie wykonawcy umowy jest nie niższe niż tzw. progi unijne określone w art. 11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Ponieważ ustawa Prawo zamówień publicznych nie definiuje pojęcia świadczeń okresowych i świadczeń ciągłych, niezbędne jest dla ich zdefiniowania odniesienie się do regulacji Kodeksu cywilnego i piśmiennictwa.

Świadczenia okresowe.

W piśmiennictwie prawniczym jako świadczenia okresowe (zwane również periodycznymi lub powrotnymi) definiuje się świadczenia polegające na stałym dawaniu przez czas trwania stosunku prawnego, w określonych regularnych odstępach czasu, pewnej ilości pieniędzy lub innych rzeczy zamiennych. W przypadku świadczeń powtarzających się okresowo doniosłe znaczenie ma okoliczność, iż istotną ich część cechuje brak możliwości ich skumulowania i wykonania jednorazowo bez uszczerbku dla zamierzonego efektu ich realizacji.

Podkreśla się, że okresowość świadczenia charakteryzuje się tym, że w ramach jednego, tego samego stosunku obligacyjnego dłużnik ma spełnić szereg ustalonych świadczeń jednorazowych w określonych odstępach czasu, które to świadczenia nie mogą składać się na wskazaną z góry całość. Jednocześnie nie mogą być one łączone i wykonywane jednorazowo bez uszczerbku dla zamierzonego efektu gospodarczego. Ponadto, świadczenia okresowe mogą być częścią jednego stosunku zobowiązaniowego.

Świadczenia ciągłe

Świadczenia ciągłe to stałe zachowanie wykonawcy, bez możliwości wyróżnienia samodzielnych, odrębnych czynności; typowym przykładem tego typu umów są umowy na dostawę mediów czy też umowy prowadzenia rachunku bankowego.

W przypadku świadczeń ciągłych wyznacznikiem zarówno rozmiaru jak i treści świadczenia jest czas. Świadczenie ciągłe polega bowiem na określonym, stałym zachowaniu się dłużnika przez czas trwania stosunku prawnego. Z istoty rzeczy spełnienie takiego świadczenia musi więc trwać przez pewien czas. Świadczenie ciągłe ma to do siebie, że nie da się w nim wyodrębnić poszczególnych zachowań dłużnika, które mogłyby być potraktowane jako samoistne świadczenia albo partie świadczenia. Dla uznania świadczenia za ciągłe wystarcza, jeżeli składa się ono z pewnych następujących po sobie zachowań dłużnika, które – mimo że oddzielone od siebie w czasie – tworzą razem funkcjonalną całość.

Świadczenie jednorazowe

W przypadku gdy wykonanie zamówienia mogłoby nastąpić poprzez jednorazową czynność Wykonawcy bez szkody dla celu nawiązanego stosunku zobowiązaniowego, czynność taką należałoby zakwalifikować jako zamówienie, którego przedmiotem jest świadczenie jednorazowe. Zatem przyjąć należy, iż do zaklasyfikowania zamówienia jako okresowego na pewno konieczne jest zastosowanie kryterium czasu jako wyznacznika okresowości świadczenia oraz celu nawiązanego stosunku prawnego, który nie może być osiągnięty w sposób jednorazowy.

Umowy na roboty budowlane jako, że dotyczą świadczenia jednorazowego, nie wymagają zawiadomienia Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w przypadku gdy umowa o realizację roboty budowlanej zostanie zawarta na okres dłuższy niż 48 miesięcy.

                                                                                                           Autor: Marek Okniński

[1] patrz: art. 142 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych

[2] patrz: art. 142 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych