Pełnomocnictwo domniemane

Marek Okniński
11.09.2020 08:30
A A A
Pełnomocnictwo w zamówieniach publicznych

Pełnomocnictwo w zamówieniach publicznych (Fot.Shutterstock)

Zasada pełnomocnictwa domniemanego umożliwia pracownikowi producenta np. sprzętu komputerowego, składanie oświadczeń potwierdzających parametry sprzętu zaoferowanego przez firmę składającą ofertę w przetargową.

Zasada pełnomocnictwa domniemanego umożliwia pracownikowi producenta np. sprzętu komputerowego, składanie oświadczeń potwierdzających parametry sprzętu zaoferowanego przez firmę składającą ofertę w przetargową.

Przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych umożliwiają (w art. 38 ust. 1) wykonawcom ubiegającym się o uzyskanie zamówienia publicznego skierowanie do zamawiającego wniosku o wyjaśnienie treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

Osoby występujące w imieniu wykonawcy w tego rodzaju sytuacjach, nie muszą przedstawiać szczególnego pełnomocnictwa, wystarczającym jest dla ważności złożonego oświadczenia domniemanie pełnomocnictwa wynikające z art. 97 Kodeksu Cywilnego.

Powyższe wynika z faktu, że Ustawa Prawo zamówień publicznych nie określa szczególnych zasad jakie muszą być spełnione przez wykonawców w zakresie pełnomocnictw do ich reprezentowania w sprawach związanych z prowadzonym postępowaniem przetargowym.

W takiej sytuacji na podstawie art. 14 ustawy PZP zastosowanie znajdują normy zawarte w Kodeksie Cywilnym.

Zgodnie z art. 97 KC osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa.

Opierając się na orzecznictwie odnoszącym się do art. 97 KC warto wskazać na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05 grudnia 2003r. sygn. akt: IV CK 286/02 gdzie Sąd Najwyższy przyjął, że  „Przepis art. 97 k.c. odnosi się do wszystkich osób, które maja faktyczną możliwość dokonywania czynności prawnych w obiektach przedsiębiorstwa i ma zastosowanie zawsze, gdy przedsiębiorstwo nie poinformowało w sposób wyraźny swoich klientów o tym, że konkretne osoby czynne w jego lokalu nie są umocowane do zawierania umów”.

Zatem uprawnionym jest przyjęcie tezy, iż w świetle obowiązujących przepisów nie ma podstaw do uznania, że krąg osób uprawnionych do składania oświadczeń woli w imieniu przedsiębiorcy jest ograniczony jedynie do ustanowionych i ujawnionych we właściwych rejestrach członków ich organów lub też prokurentów.

Autor: Marek Okniński